segunda-feira, 21 de setembro de 2009

Feitico

Cansei de fitar-te os meandros e as tuas telhas herbaceas
cansei de morrer tantas vezes que te vejo passar,
cansei do peso dos teus passos nesse bambolear tremendo,

meu pensamento assistematico perdeu-se a decifrar-te
perdeu-se a descobrir no mosaico dos dias o teu caminho.

Ah! Meus olhos, sao a terra esteril, lampadas cegas,
meu peito cheira a ti, cheira a rosa entreaberta, cheira a criatura sublime.

Ja estou na esquina do tempo, ja passam lustros inumeros,
Acochego as lenhas da esperanca como um gaio sem na noite fria.

E espero...
A ultima vinda do teu reino, o omega das tuas voltas,
e se canso de esperar, degolo a razao das coisas,
te mato no feitico amoroso, caio em ti como um fardo em queda,
te mato... ou morremos juntos...


15.05.08

12:35

Nenhum comentário:

Postar um comentário

Escrava aqui o seu comentario, fale que eu te escuto!